شبهای داستان

رفتم "همایش شبهای داستان"و داستانم را خواندم . با یکی از دوستانم رفتیم. تنهایی که محال بود بروم جایی به آن دوری و به آن پرتی آن هم آنوقت شب. چنین جرأتی ندارم. قرار است اگر او را هم دعوت کردند باز هم با هم برویم.آخر او هم نویسنده است و او هم دوست ندارد تنهایی برود اینجور جاها مخصوصا که اینقدر هم دیر بشود و برگشتنمان را دچار مشکل کند. داستان های سه نویسندۀ دیگر(جواد افهمی،کامران محمدی،علیرضا محمودی)خیلی طولانی بود گمانم داستان بلند بود نه کوتاه . یکیش که رمان بود البته نه کامل. داستان آقای افهمی فکر می کنم چهل دقیقه ای طول کشید! گمان نمی کردم داستان کوتاه اینقدر طولانی باشد؛اما سخنرانی دکتر پاینده واقعا شنیدنی بود که اگر نبود، از رفتنم پشیمان می شدم.شاید اگرمی دانستم نوبتم ساعت 8/30 شب است اصلا نمی رفتم که همیشه می ترسم از تاریک شدن هوا و ماندن در خیابانهایی که نمی شناسم. داستان من دو دقیقه هم نبود ولی چون بعد از این چهار نفر نوبتم شد همه خسته بودند و معلوم بود دیگر حوصلۀ قصه شنیدن ندارند همانطور که ما نداشتیم. شاید کلی دعا به جانم کرده باشند برای خواندن داستان به این کوتاهی. به هر حال تجربۀ بدی نبود.

داستان ایران

روز خوبی بود در بنیاد نیشابور. پس از سالها انتظار،سرانجام چاپ کتاب "داستان ایران" به پایان رسید. دکتر جنیدی استاد زبانهای باستانی و پژوهشگر شاهنامه و تاریخ ایران، پس از کوشش فراوان در طی چندین سال،داستان ایران را بر پایه گفتارهای ایرانی به چاپ رساند. استاد امروز اینقدر ذوق زده بود که نتوانست به ما درس بدهد. موقعی که همه به استقبال کامیون کتابها رفته بودند من مشغول عکس گرفتن از نسخه روز میز استاد بودم که یکدفعه استاد داخل شد و مچم را گرفت و بهم گفت" پدر سوختۀ دزد"! این یعنی اینکه استاد خیلی دوستم دارد . بعد هم نفری یک کتاب به قیمت پنجاه هزار تومان خریدیم و توی صف ایستادیم تا از استاد امضا بگیریم. کتاب که بدون امضای استاد فایده ندارد.

نمونه خط-دوره اول شکسته نستعلیق

خانۀ دوست کجاست

خواب دیدم خیلی دلم گرفته بود،خیلی تنها بودم و غصه دار.گفتم باید بروم خانۀعزیز. پیش عزیز و آقا بزرگ. آنجا که همیشه موقع دلتنگی می رفتم و دلم باز می شد. توی همان خانۀ کوچک که یک درخت توت بی بار، ولی سایه دار داشت. بروم روی آن تخت هایی که تابستانها توی حیاط کوچکشان بود، بنشینم و برایشان درد دل کنم.
بیدار که شدم یادم آمد سالهاست که دیگر نه آن خانه بر جاست، نه صاحبانش در این دنیا. کاش نشانی خانۀ تازه شان را داشتم.

دلتنگی

همیشه ازشان فاصله می گیرم سعی می کنم نزدیکشان نشوم. از هر جایی که آنها هستند فرار می کنم. از دور که ببینمشان راهم را کج می کنم؛ خیلی حواسم هست که چشمم در چشمشان نیفتد که اگر بیفتد دیگر راه فراری ندارم و گرفتار می شوم. اما آنها زیرک تر از این حرفهایند.چشم بسته هم مرا می بینند. همیشه سر راهم کمین کرده اند؛ درست همانوقت که فکر می کنم دیگر گمشان کرده ام،پیدایشان می شود؛ انگار از آسمان فرود آمده باشند،یکدفعه جلویم سبز می شوند و یقه ام را می گیرند. آنجاست که می فهمم دلتنگی ها نمی خواهند دست از سرم بردارند.

تابوت

دنبال تابوتی روانم. آهسته آهسته روی دست هایی می رود. پشت سر جمعیتی که تابوت را بر دست گرفته می روم . نه توان اینکه برگردم. جنازه ای درون تابوت است،می دانم. انگار مرا به سوی خود می خواند. هر جا که برود مرا هم خواهد برد. گویی جسم من است که آنجا خوابیده است و من روح سرگردان تنهایی هستم که گم کرده ای دارد. باز می بینم که نه؛آنکه درون تابوت است جسمم نیست که خود روح است و این که به دنبال اوست جسم بی جانی است که می رود تا مردۀ سالیانی پیش را برای همیشه به خاک بسپارد . 

عاشق شده ام!

عاشق شده ام . همینطوری ناغافل. همین من که همیشه می گفتم آدم عاقل عاشق نمی شود ، حالا عین دیوانه ها عاشق شده ام . در همان نگاه اول.انگار جادو .رفته بودم برای آزمون پایان دوره مقدماتی خط نستعلیق. همانجا بود که دیدمش. اول که پیشنهاد دادند بروم سراغش، کمی مردد بودم که دراین اوضاع آشفته و گرفتاری و تنگی وقت ، پرداختن به این یکی جای تأمل دارد اما یکدفعه که جلویم ظاهر شد، بدجوری دلم را برد گفتم اگر شده ...به همه چواب رد بدهم این یکی را می خواهم. همۀ خوبان یکطرف این یکی هم کنار آنها!
حالا نشسته ام زل زده ام بهش و هی با خود می گویم. اینهمه زیبایی از کجا آمده و باز با خودم می گویم، یعنی به دردش می خورم؟! یعنی از پس پیچ و خم این حروف رقصان بر می آیم؟
شکسته نستعلیق بدجوری اسیرم کرده و مدام در گرفتاری های نوشتنش با خود می خوانم: چون عشق حرم باشد سهل است بیابانها

شمع عزیز

شب پنج شنبه بود.شب چهاردهم خرداد. سال 1378. خانه ساکت و خالی بود و زیر زمین اجاره ای ما شاهد سکوتی همیشگی بود. بی هیچ تلاشی برای پرتاب کردن ذره ای لذت،کمی خنده یا خوشبختی به این زندگی تکراری. همۀ اینها یکطرف رفتن ناگهانی برق هم آن طرف دیگر.

وام

از دو سه ماه پیش از عید نوروز دنبال وام بانکی بودم. نمی دونم چرا بانکها نزدیک عید که میشود دیکه وام نمیدهند. حتی حساب هم برای وام باز نمی کنند. بعد از عید هم دو ماهی طول کشید تا دوباره شروع کنند به سپرده گرفتن برای وام. من هم از بس در این چند ساله دنبال وام بوده ام دیگر با همه بانکها و شرایطشان آشنا شده ام. چیزی که در همه شان مشترک ست سپرده گذاری است. برخی مدت بیشتر برخی کمتر و برخی مثل صندوق مهر... ایران که ادعا می کند 48 ساعته وام می دهد مدتش نامعلوم است.بانکهای دولتی که کلا از رده خارجند مگر برای مشتری های دائمی یا کارمندان خودشان. از میان بانکهای خصوصی بانک انصار ،بانک سرمایه ،موسسه ثامن و کوثر نسبت به بقیه بهترند و شرایط ساده تری دارند. خوبی بانک انصار این است که به جای چک سفته هم می پذیرد اما حداقل سپرده گذاری چهار ماه است و مقدار وام دو برابر سپرده است اما موسسه ثامن در عرض یک ماه سه برابر سپرده را وام می دهد پول سپرده را هم پس می دهد البته با سود 26 درصد. صندوق کوثر هم درهمین مدت کوتاه چهار برابر سپرده را وام می دهد اما سپرده را نگه می دارد با سود 21 درصد و هر دوی اینها از ضامن چک می خواهند که این موردش اصلا خوب نیست. چون معمولا ضامنها یا چک ندارند یا نمی دهند که حق هم دارند بنابراین وام گرفتن همیشه معضلی است برای ما. سال گذشته که از موسسه ثامن وام گرفتم کلی دنبال ضامن چک دار گشتم. دوستی که همیشه ضمانتم می کرد این بار چون پای چک وسط بود، قبول نمی کرد و می گفت برگه های چکم کمه. آخرش بعد از کلی گشتن رفتم یقۀ همان دوست را گرفتم و گفتم یا بیا ضمانت کن و چک هم بده یا تبدیل به چکت می کنم. بیچاره هم از ترسش آمد و ضمانت کرد بر خلاف بعضی هاهیچ سفته و چکی هم بابتش طلب نکرد . امسال هم می خواهم از صندوق کوثر وام بگیرم. دوباره دارم برایش نقشه می کشم بیچاره نمی داند از دست این دوست ناخوانده به کجا فرار کند اما واقعا تقصیر من نیست که شرایط وام گرفتن اینقدر سخت است خوب دوستی برای همین مواقع است دیگر.

گذری بر سال های ابری منتشر شد

مجموعه نقد"گذری بر سال های ابری" به قلم مریم غفاری جاهد، منتقد برگزیده جشنواره نقد کتاب 1387،منتشر شد.
این مجموعه شامل ده نقد بر نه رمان از هشت نویسندۀ ایرانی است که عبارتند از: علی اشرف درویشیان، فتح اله بی نیاز،مسعود بهنود،اسماعیل فصیح،مح...مد علی گودینی،فیروز زنوزی جلالی،شاهرخ تندرو صالح و شهره قوی روح.

لینک تماس با نویسنده برای خرید کتاب با تخفیف ویژه

http://rahaii.blogsky.com/profile/483423337331862/contact/

کتابخانه و سیستم جدید

بعد از مدت ها رفتم کتابخانۀ مجلس. به خاطر وقت اضافه ای که ما بین کلاس هایم بود برای استفادۀ بهینه از وقت، رفتم کتابخانۀ ارشاد که هم کتاب بخوانم هم چند تا کتاب امانت بگیرم ببرم. مثل بیشتر وقت ها، سیستم هایشان قطع بود. گفتم حالا که تا اینجا آمده ام بروم کتابخانۀ مجلس کتاب بخوانم. همین که وارد شدم دیدم مردی وسط چمن ها نماز می خواند! فهمیدم که تحولات زیادی اتفاق افتاده و یکی از آنها این است که نمازخانه وجود ندارد.

عید دیدنی

امروز عصر رفتم خانۀ دکتر جنیدی. خانه اش بوی قدیم را می دهد؛ بوی آجیل های سنتی و خشکبارهای دست ساز و خوشمزه را. بدون وجود شیرینی های مضر و میوه های گران قیمت سفرۀ پر و پیمان و خوشمزه ای دارد. چلغوز هم مثل همیشه توی سینی مسی استاد بود. 

نوروز خجسته باد

مرکز عدالت!

فکر می کنید با این دستکش ها چه کار می کنیم که اینقدر سیاه شده اند؟

خرگوش تنبل

خرگوش خانم با اینکه سردش بود و گوشاش یخ زده بود؛ عقلش نمی رسید به جای اینکه مثل حاج خاموما به پشتی تکیه بزنه باید بیاد پای بخاری بشینه، اما وقتی بغلش کردم و آوردمش کنار بخاری، اینقدر بهش مزه کرد که دیگه حاضر نبود از جاش بلند بشه!

عجب برفی!

عجب برفی غافلگیرم کرد امروز.

ادامه حذف شد...

مشکل روزهای آرامش!

عصبانی که می شوم زورم زیاد می شود. این خوب است اما مشکل این است که من خیلی دیر به دیر عصبانی می شوم. چند روز پیش عصبانی بودم در بطری نوشابه را طوری محکم بستم که دیگر باز نمی شد.مجبور شدم سرش را ببرم. اگر به این زودی ها عصبانی نشوم،برای بیرون ریختن محتویات مغزم مجبورم سر خودم را هم ببرم.

شب تاریک و بیم ...

امشب قرار بود بروم پیش ناشر قرارداد چاپ کتابم را امضا کنم.اولین کتابم بعد از هشت ماه جواز نشر گرفته و قرار است چاپ شود البته با هزینه شخصی خودم. تا ساعت شش کلاس خط پهلوی داشتم. از بنیاد که بیرون آمدم هوای سرد و تاریک و خیابان خلوت مرا یاد (شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل )انداخت. ترسیدم. از رفتن پشیمان شدم  و به خودم گفتم آدم عاقل! تو که فردا باید برای آزمون خوشنویسی بیایی تهران خوب قرار داد را هم فردا امضا کن. روز را که ازت نگرفته اند. بالاخره با ناشر تماس گرفتم و قرار فردا را گذاشتم. با اینکه زود آمدم خانه باز هم دیر رسیدم با راه بندان های همیشگی روزهای چهارشنبه. بعضی وقتها عقلم کمی کار می کند امشب هم از همان مواقع نادر بود.

سپندارمذگان - روز عشق گرامی باد

روز 29 بهمن روز سپندار مذگان

این روزها مردم برگزاری جشن ها و مناسبت های خارجی را نشانه تجدد، تمدن و تفاخر می دانند.
چند سالی ست حوالی26 بهمن ماه (14 فوریه) که می شود هیاهو و هیجان را در خیابان ها می بینیم. مغازه های اجناس کادوئی لوکس و فانتزی غلغله می شود. همه جا اسم Valentine به گوش می خورد.

ذکر روز جمعه ی ما!

نماز می خوانم.پشت سر جماعتی ایستاده ام ؛ اما نماز را فرادا می خوانم. بچه تر که بودم نماز جماعت زیاد می خواندم؛ اما از وقتی فهمیدم شرط نماز جماعت، شناخت پیشنماز و قبول داشتن اوست، دیگر هیچوقت به جماعت نخواندم. امام جماعات را نمی شناختم حتی نامشان را نمی دانستم می گفتند بگو "اقتدا به پیشنماز حاضر"! خوب وقتی نمی شناسم حاضر و غایبش چه فرق دارد؟ آنها را هم که می شناختم قبول نداشتم!

جایزه دانش آموز ، جریمه خانواده

این روزها همه به فکز کسب در آمد بیشتر از راه های میانبر هستند. این فکر خیلی وقت است که به مغز مدیران مدارس هم رسیده است. غیر از پولهایی که چپ و راست به بهانه های مختلف و به شکلی غیر قانونی از خانواده ها می گیرند،گاهی ابداعات عجیب و غریبی هم می کنند که مسلما قانونی و قابل دفاع نیست .

هم بازی(داستان)

بیست سالمه. من خیلی خوشگلم. همه میگن. از روزی که دنیا اومدم همینطوری خوشگل بودم. خیلی خوشگل. عین عروسک. هرکی منو می بینه فوری میگه، وای چه عروسکیه!

روزی که دنیا اومدم یه لباس دخترونه تنم کردند. شورت و جوراب سفید و پیرهن صورتی.

صله ارحام(داستان)

زود باشید دیگه ظهر شد. چند جا باید سر بزنیم . عروسی که نمی خواهید برید اینقدر به خودتون می رسید.

وا ! نمیشه که گری گوری بریم به فامیلا سر بزنیم . دلشون می گیره فکر می کنن وضعمون خرابه.

خیلی خوب دیگه راه بیفتید جاده شلوغه جای پارک هم پیدا نمیشه.

***

اونور تر بشین جای من تنگه.

 

درد مشترک(داستان)

یه دفه هوس کرده م خیاطی کنم. البته همچین هوسی هم نیست. یه جورایی مجبورم که خیاطی کنم . آخه گفتن که عروسی داریم. نمی دونم این ملت بیکارن هر روزی عروسی می کنن؟ یکی نیس به اینا بگه 

تالار پذیرایی پایتخت

  بررسی رمان تالار پذیرایی پایتخت در روزنامه آرمان  

به قلم مریم غفاری جاهد

http://armandaily.ir/?NPN_Id=207&pageno=9       صفحه9   91/10/4

http://armandaily.ir/?NPN_Id=211&pageno=9       صفحه9   91/10/9 
 http://armandaily.ir/?NPN_Id=215&pageno=9      صفحه9   91/10/13

آخر داستان

تا به حال شده وقتی دارید رمانی می خوانید دلتان بخواهد آخر داستان را زودتر بفهمید؟ یعنی قصه به جاهای خیلی مهمش رسیده و دیگر نمی توانید برای رسیدن به آخر داستان صبر کنید. من عادت دارم آخر داستان را اول بخوانم چون اصلا صبر ندارم تا آخرش در اضطراب و هیجان به سر ببرم . خیالم که از آخرش راحت شد آنوقت شروع می کنم

بار سفر بسته ایم

مرگ می آید

سال هاست که می آید

می آید و می رود

گاه ایستاده در برابرم

هر روز، هر لحظه

با قامتی بلند و عزمی استوار

برایش دست تکان می دهم

من اینجایم

لبخند می زند

 مرا دیده است

اشتیاق سفر را از چشمانم می خواند

و کوله بار بسته ام را می شناسد

می شنوم: فردا

وعده بیهوده ای است می دانم

فردا هیچوقت نمی آید

کدام فردا؟

فردای سال های دور

فردای فرداهاست

خانه تازه

یکی نیست به ما بگه این اسباب کشی دیگه چه کاریه؟ خسته شدم خوب!هنوز هم که تموم نشده . اینترنت هم وصل نیست و هی باید بیام خونه قبلی. خوبه که ادم کلید چند تا خونه رو داشته باشه ها!
خونه جدید طبقه چهارمه من هم که هی از این پله ها بالا میرم پایین میام البته برای رفع اضافه وزن کاملا مفید افتاده و برای دیسک کمر بسیار مضر! اما هر چه هست خوب است از این جای کوچیک که به لونه مرغ شباهت داشت خسته شده بودم.خونه ...

جدید هم بزرگه هم روشن و دلباز. از همه مهمتر این که به یه تغییر اساسی احتیاج داشتم برای خاک کردن خاطرات نحس این خانه . همینجا توی زمین یه گور دسته جمعی کندم هر چه بود و نبود خاک کردم و در را بستم و رفتم؛ اما از شما چه پنهان که هنوز از در خونه بیرون نرفته بودم که انگار صور اصرافیل دمیده، همه شون از گور در رفتند و دنبالم دویدند!مگه ولم می کنند؟خوب چاره ای نیست دیگه همه چیز که دست ما نیست . یاد رمان صد سال تنهایی افتادم که قاتلی برای فرار از دست روح مقتول که هر شب به او سر می زد، به جایی نا شناخته کوچ کرد ولی باز هم آن روح آمد و پیدایش کرد. من هم هر جا بروم این ارواح سرگردان دست از سرم بر نمی دارندکه. عیبی ندارد ما با همه سازگاریم حتی با ارواح خبیثه. بگذار بیایند، تنهایی زیادی اش خوب نیست.

باران

نمی دونید چه کیفی داره که تو یه شب بارونی به مهمونی دعوت بشی و موقعی که با ذوق و شوق لباس می پوشی و از خونه می ری بیرون چشمت بیفته به یه دریاچه مصنوعی که جلوی خونه ات درست شده و اجازه نمیده پاتو ازخونه بگذاری بیرون! از اون بهتر اینه که از یه کار سخت روزانه برگشته باشی و موقع رفتتن به خونه با همون دریاچه مواجه بشی که اجازه نده بری تو خونه ات!بهتر از ایندو اینه که قصد اثاث کشی داشته باشی و منتظر قطع باران باشی،آسمون هم به ریشت بخنده و هی شرشر بباره!

یادداشتهای یک مرده(داستان)

باور کنید این قصه واقعی است

خوابیده بودم. چهل سال بود . آرام و راحت . هیچکس صدایم نمی کرد. قرار بود تا صبح محشر بخوابم ؛اما خوابم را نه صور اسرافیل که گرپ گرپ کلنگ قبر کنی آشفته کرد. یکدفعه دیدم صدایی می آید . 

خانه قدیمی

کتاب خانه قدیمی با نه داستان کوتاه نوشته فریده چوبچیان دومین بار منتشر شده است. داستان های این مجموعه همانطور که از نامش پیداست همه درباره گذشته اند و تمام داستان ها واژه قدیمی را در نام خود دارند: خانه قدیمی،زن قدیمی، نویسنده قدیمی و... 

داستان ها دارای نثری روان و پخته و تصویرپردازی های قابل قبولی است . صمیمیت گفت و گو ها موجب ارتباط بیشتر با خواننده می شود .

پستانک کودکی ام کجاست؟

تابستان 1350

چه روزهایی بود!

نوروز1376

بچه های دوست داشتنی!

شب است . ساعت یازده. کارهایم تمام شده. وقت آرامش و استراحت است . وقت کتاب خواندن است . دارم کتاب می خوانم یکی از رمان های زولا. غرق در رمانم که صدای جیغ و داد و بازی بچه  های همسایه بلند می شود. همانها که روزها دم در بازی می کنند و یکسره یا صدای خودشان می آید یا صدای دری که به دیوار می کوبند. امروز دیگر کلافه ام کردند از بس در را به دیوار کوبیدند و دیوار را به در و سر و صدا درست کردند .

دسته گلی برای خودم!

از دفتراسناد رسمی که بیرون آمدم، یکراست رفتم گل فروشی و به مناسبت خرید خانه تازه برای خودم یک دسته گل خریدم!در راه که می آمدم از جلوی مغازه لوازم خانگی گذشتم و حیفم آمد که یک کادو هم نخرم !یک دسته گل خالی که خجالت آور است. یک گلدان خیلی قشنگ برای خودم خریدم که هر وقت به خانه تازه رفتم، بگذارم گوشه پذیرایی. خانه بزرگ است و باید یکجوری پر شود. وقتی رسیدم خانه کلی خجالت کشیدم آخر یادم رفته بود گلدان را کادوکنم . همه چیز لو رفت!

ژرمینال

                چند روزی است سرگرم خواندن ژرمینال امیل زولا هستم .خواندن این کتاب 555 صفحه ای یک هفته طول کشید یک هفته ای که شب ها گاه تا نزدیک صبح به خواندن مشغول بودم . کتاب عجیبی است . آثار زولا همه عجیبند . هیچکدام به هم شبیه نیستند و همه به نوعی شبیه همند . پایان های تلخ، بی اعتباری کشیش و کلیسا، رنج و درد مردم به خاطر سرمایه داری و سیاست .اما این اثر واقعا شاهکار است .کتاب را تمام کرده ام؛ اما نمی توانم یکبار دیگر

تقدیر

گاهی هـزار هـزار دعا مستجاب نیست

گاهی نخوانده قرعه به نام تو می شود

پاسخ های طلایی

 به دانشجویانم قول داده بودم در صورت نوشتن پاسخ های عجیب و غریب در برگه ی آزمون نوشته ها را با نام خودشان در وبلاگ بگذارم.این هم از آزمون تازه و پاسخ های طلایی دانشجویان:

اینهمه دختر!

بالاخره این دخترمان هم یک ساله شد. 

• 

اندر حکایت دیسک کمر!

دکتربیمارستان عکس ها را با دقت نگاه کرد و گفت:بععععععععععله! پاره شده !

دیسک را می گفت دیسک کمر من را !

خندیدم و گفتم : خوب حالا چه کار کنیم دوختنیه یا چسبوندنی؟!

دکتر نگاه عاقل اندر سفیهی کرد و گفت :بخواب ببینم.

مثل بچه ی آدم خوابیدم روی تخت. پای راستم

روزی پر از بی خوابی

عجب روزی بود امروز که بعد از مدتها خانه ماندم . دو روز توی خانه ؟ عجیب است برای من که هیچوقت خانه نشین نیستم . جمعه که از بس کار بود نفهمیدم چطور گذشت اما امروز دیگر تاریخی شد. شب که از فرصت سکوت استفاده کردم و تا صبح مشغول نوشتن بودم . داستانی تازه با گرفتاری های خودش که نیاز به سکوت مطلق و تمرکز دارد. صبح که خوابیدم  امیدوار بودم لا اقل تا ظهر بخوابم . هنوز چشمم

دردهای بی درمان!

دکتر علی شریعتی : 

دیشب که نمیدانستم به کدام یک از دردهایم بگریم ، کلی خندیدم.

روز زن؟

دوباره روز زن فرارسید. مثل هر سال. همه چیزش مثل هر سال. ویژه کردن یک روز به نام زن و یادآوری روزگار عزت زن کار خوبی است اما در جامعه ما این روز تبدیل می شود به جنگ و جدالی بین زن و مرد و ابداع پیامک های طنز برای کوبیدن یکدیگر. همه اینها یک طرف اختصاص اینروز به سالروز میلاد حضرت زهرا یکطرف. همه مشکلات ما این است که اصلا حضرت زهرا کیست ؟ در این روز چه اقدامی برای شناختن او کرده ایم ؟تا به حال پرسیده ایم کتابی هست؟ مقاله ای هست؟ نوشته ای هست ؟ که این الگو را به ما بشناساند؟یا ما از الگویی نام می بریم که نمی شناسیم ؟ من که ندیده ام . از هر عالمی هم پرسیدم نمی دانست. پس کاش تا پیش از شناختن و دانستن دختر پیغمبر را دستمایه نمی کردیم و دنیایی را در سر انگشت تخیل نمی چرخاندیم.

تفاوت زن و مرد

اگر به دنبال گفته شده ها هستید از یک مرد بخواهید .

 اگر دنبال انجام شده ها هستید از یک زن کمک بگیرید.

                                                                             مارگارت تاچر

امان از این بچه ها

 عجب پشمایی دارییییییییییییییی!

                                                یکی به داد من برسهههههههههه

آزمون دکتری

آزمون دکتری نیمه متمرکز سازمان سنجش دومین بار برگزار شد با همان ضعف های سال پیش . شاید کمی کم تر. آزمونها با نیم ساعت تاخیر برگزار شد مثل همه آزمون های دکتری! آزمونهای تخصصی صبح طی دو ساعت با صد سوال برگزار شد. و آزمون زبان انگلیسی و هوش استعداد تحصیلی طی چهار ساعت با صد و شصت سوال. 

سوالهای زبان و هوش آنقدر مشکل بود که بیشتر داوطلبان طی آزمون زبان  که جلوتر برگزار شد بیکار

آخیش! خسته شدم بس که خرگوش پر بازی کردم!

 

 چه ساندویچ خوشمزه ای! نوشابه نداریم؟!

شهر گربه ها

شهرگربه ها نام کتابی تصویری است به طول چهارمتر که شامل تصاویری است بسیار زیبا برای کودکان پیش دبستانی. کودکان می توانند از روی تصاویر داستان را تعریف کنند. در پشت صفحات کتاب همین تصاویر به صورت بی رنگ چاپ شده که توسط کودکان رنگامیزی می شود.

این کتاب که فضایی بسیار شاد از شهری کامل را نشان می دهد توسط نشر دیبایه به چاپ

رسیده و در نمایشگاه کتاب اردیبهشت 90 عرضه شده است.    

   

لحظه ای با سهراب

 

دشت هایی چه فراخ!

کوههایی چه بلند !

در گلستانه چه بوی علفی می آمد

من در این آبادی ، پی چیزی می گشتم :

پی خوابی شاید ،

پی نوری

ساقی بیار باده

ساقیا آمدن عید مبارک بادت  

                                   وان مواعید که کردی مرواد از یادت